Obiekt poddawany powtarzającym się obciążeniom dynamicznym może ulec zniszczeniu, nawet jeśli wartość obciążenia nie przekracza granicy plastyczności materiału. Warunkiem wystąpienia takiego uszkodzenia jest przekroczenie dopuszczalnej liczby cykli obciążeniowych. Zjawisko to określane jest jako zniszczenie zmęczeniowe, a liczba cykli prowadzących do uszkodzenia definiowana jest jako trwałość zmęczeniowa.

Analiza trwałości zmęczeniowej w środowisku MES umożliwia przewidywanie momentu wystąpienia uszkodzeń materiału na etapie projektowania, co pozwala zwiększyć bezpieczeństwo oraz niezawodność konstrukcji.

Metody przewidywania trwałości zmęczeniowej

W analizie trwałości zmęczeniowej stosuje się kilka sprawdzonych metod obliczeniowych, zależnych od charakteru obciążenia oraz rodzaju materiału. Do najczęściej wykorzystywanych należą:

  • reguła kumulacji uszkodzeń Minera,
  • metoda Manson–Coffina,
  • równanie Goodmana,
  • zależność Soderberga.

Równanie Goodmana znajduje zastosowanie głównie przy prostych, okresowych obciążeniach dynamicznych, na przykład o przebiegu sinusoidalnym. W przypadku bardziej złożonych historii obciążeń dynamicznych wykorzystuje się regułę kumulacji uszkodzeń Minera. Z kolei relacja Soderberga stosowana jest do wyznaczania wytrzymałości granicznej materiału z uwzględnieniem wpływu zmęczenia.

Proces analizy trwałości zmęczeniowej w MES

Analiza trwałości zmęczeniowej polega na prognozowaniu liczby cykli, jakie konstrukcja jest w stanie przenieść przed wystąpieniem uszkodzenia. Ze względu na złożony charakter rzeczywistych obciążeń dynamicznych, teoretyczne wyznaczenie rozkładu naprężeń w materiale jest trudne, dlatego wykorzystuje się metodę elementów skończonych.

Typowy proces analizy trwałości zmęczeniowej obejmuje:

  • wyznaczenie zmienności naprężeń wynikających z cyklicznych obciążeń przy użyciu MES,
  • określenie zmian naprężeń w obrębie pojedynczego cyklu obciążeniowego,
  • podział cyklu na przedziały o różnych poziomach naprężeń,
  • połączenie wyników z wykresów S–N lub ε–N z regułą uszkodzeń Minera,
  • oszacowanie trwałości zmęczeniowej analizowanego obiektu.

Znaczenie analizy trwałości zmęczeniowej

Analiza trwałości zmęczeniowej zaliczana jest do analiz postprocesingowych w środowisku MES. Dostarcza ona narzędzi umożliwiających ocenę trwałości komponentów oraz materiałów konstrukcyjnych pracujących pod obciążeniami dynamicznymi. Jej zastosowanie pozwala ograniczyć ryzyko awarii, zoptymalizować konstrukcję oraz wydłużyć czas bezpiecznej eksploatacji elementów.

Analiza zmęczeniowa w MES
Analiza MES

Badania zmęczeniowe a obliczeniowa ocena trwałości

W analizie obliczeniowej przewiduje się trwałość przy określonym widmie obciążeń, geometrii i danych materiałowych. W próbie zmęczeniowej próbka lub element jest wielokrotnie obciążany według programu badania. Można obserwować liczbę cykli do ustalonego kryterium oraz miejsce inicjacji uszkodzenia, jeżeli przewiduje to sposób kontroli.

Połączenie obu metod jest użyteczne, gdy próba ma zweryfikować założenia modelu. Do porównania warto zachować tę samą konfigurację mocowań, sposób obciążenia i definicję uszkodzenia. Porównanie samej liczby cykli może być mylące, jeśli próba i model opisują inne miejsce inicjacji albo inny przebieg obciążenia. Zobacz zakres obliczeń trwałości zmęczeniowej.